1. نوع رانده هیدرولیک: بازوهای رباتیک هیدرولیک معمولاً از یک سیستم محرک متشکل از محرک های هیدرولیک (سیلندرهای مختلف، موتورهای هیدرولیک)، سوپاپ های سروو، پمپ های روغن و مخازن روغن تشکیل شده اند. سپس عملگرها کار را انجام می دهند. آنها معمولاً ظرفیت بلند کردن بالایی دارند (تا چند صد کیلوگرم یا بیشتر). ویژگیهای آنها شامل ساختار فشرده، عملکرد روان، مقاومت در برابر ضربه و لرزش، و عملکرد خوب در برابر انفجار{4}}است. با این حال، اجزای هیدرولیک به دقت ساخت بالا و عملکرد آب بندی نیاز دارند. در غیر این صورت نشت روغن باعث آلودگی محیط زیست می شود.
2. نوع رانش پنوماتیک: سیستم محرک معمولاً از سیلندرها، سوپاپ ها، مخازن هوا و کمپرسورهای هوا تشکیل شده است. از ویژگی های آن می توان به تامین هوای مناسب، عملکرد سریع، ساختار ساده، هزینه کمتر و نگهداری آسان اشاره کرد. با این حال، کنترل سرعت دشوار است، و فشار هوا نمی تواند خیلی زیاد باشد، و در نتیجه ظرفیت بالابری کمتر است.
3. نوع محرکه الکتریکی: درایو الکتریکی رایج ترین روش درایو مورد استفاده برای بازوهای رباتیک است. ویژگی های آن عبارتند از منبع تغذیه مناسب، پاسخ سریع، نیروی محرکه زیاد (انواع مفصلی می توانند تا وزن 400 کیلوگرم را بلند کنند)، تشخیص، انتقال و پردازش سیگنال مناسب، و توانایی به کارگیری طرح های کنترل انعطاف پذیر مختلف. موتور محرک معمولاً از یک موتور پله ای استفاده می کند که موتورهای سروو DC (AC) روش اصلی درایو هستند. به دلیل سرعت بالای موتور، معمولاً یک مکانیسم کاهش مورد نیاز است (مانند درایو هارمونیک، محرک چرخشی RV، چرخ دنده، درایو پیچ و مکانیزم چند{5}}میله ای). برخی از بازوهای رباتیک شروع به استفاده از موتورهای-گشتاور، کم-سرعت بالا بدون مکانیسم کاهش برای درایو مستقیم (DD) کردهاند، که مکانیسم را ساده میکند و دقت کنترل را بهبود میبخشد.
4. نوع درایو مکانیکی: درایوهای مکانیکی فقط در شرایطی استفاده می شوند که عمل ثابت باشد. یک مکانیسم پیوند{2}}به طور کلی برای دستیابی به عملکرد مشخص شده استفاده می شود. ویژگی های آن عملکرد قابل اعتماد، سرعت عملیات بالا و هزینه کم است، اما تنظیم آن آسان نیست.
