(1) محاسبه حرکت و برنامه ریزی مسیر: حل حرکت و برنامه ریزی مسیر بهینه باعث بهبود دقت حرکت و کارایی ربات می شود.
(2) جبران دینامیک: روباتهای صنعتی معمولاً سازههای کنسولی سریالی با استحکام کم و حرکت پیچیده هستند که آنها را مستعد تغییر شکل و لرزش میکند. این نیاز به ترکیبی از سینماتیک و دینامیک دارد. برای بهبود عملکرد دینامیکی و دقت حرکت ربات، سیستم کنترل ربات باید یک مدل پویا ایجاد کند و جبران پویا را انجام دهد. جبران عمدتاً شامل جبران گرانش، جبران اینرسی، جبران اصطکاک و جبران جفت می شود.
(3) جبران کالیبراسیون: به دلیل خطاهای پردازش و مونتاژ، بدنه مکانیکی ربات به طور اجتناب ناپذیری از مدل ریاضی نظری منحرف می شود و دقت TCP و مسیر ربات را کاهش می دهد که می تواند به شدت بر جوشکاری و برنامه ریزی آفلاین تأثیر بگذارد. این مشکل را می توان با شناسایی و کالیبره کردن پارامترهای مدل ربات به طور موثر حل کرد.
(4) بهبود بسته فرآیند: سیستم کنترل باید با برنامه های مهندسی واقعی یکپارچه شود. علاوه بر ارتقاء مداوم و عملکردهای قدرتمندتر، سیستم همچنین باید به طور مداوم بسته های فرآیندی را بر اساس نیازهای کاربردی صنعت توسعه و بهبود بخشد. این به جمعآوری تجربه فرآیند صنعت کمک میکند و آن را برای مشتریان راحتتر، سادهتر و کارآمدتر میکند.
