بازار قالب گیری تزریقی طیف گسترده ای از بازوهای رباتیک را ارائه می دهد. بر خلاف سایر تجهیزات، بازوهای رباتیک به راحتی طبقه بندی و ارزیابی نمی شوند: محورهای مختلف، ضربات، مشخصات ناسازگار و استانداردهای محدود صنعت، همگی مقایسه را دشوار می کنند.
خریداران بالقوه می توانند از برخی دستورالعمل ها برای تصمیم گیری آگاهانه استفاده کنند. برای مقایسه موثر گزینههای مختلف، از اصول اولیه شروع کنید. با درک اصول اولیه، می توانید هنگام انتخاب بازوی رباتیک، انتخاب آگاهانه ای داشته باشید.
چقدر سکته؟
مسافتی که یک بازوی رباتیک طی می کند به عنوان ضربه آن شناخته می شود و اندازه آن به اندازه قطعه، موقعیت فرود و شکل ماشین بستگی دارد. برای سادگی، این فاصله معمولا با سه محور تعریف میشود: در این مقاله از X، Y و Z استفاده میکنیم. توجه داشته باشید که همه تولیدکنندگان بازوهای رباتیک، سکته مغزی را به این شکل تعریف نمیکنند. برخی محورها را متفاوت تعریف می کنند، در حالی که برخی دیگر از قراردادهای نامگذاری متفاوتی استفاده می کنند.
محور X-. این فاصله عموماً ضربه برگشتی نامیده می شود و اندازه آن به ضخامت قطعه مربوط می شود. به عنوان مثال، برای دستکاری یک سطل، باز کردن بازوی رباتیک و بیرون کشیدن سطل از قالب نیاز به ضربه کافی دارد.
محور Y-. این فاصله که به عنوان سفر عمودی تعریف می شود، با ارتفاع دستگاه و ارتفاع نزول مورد نیاز تعیین می شود. به عبارت دیگر، بازوی ربات باید به اندازه کافی بلند باشد تا قطعه از روی دستگاه بپرد و به اندازه ای پایین باشد که در ارتفاع معقولی از سطح زمین پایین بیاید.
محور Z-. بزرگی رفت و برگشت-و-به این بستگی دارد که آیا بازوی ربات قطعه را به طرف یا عقب دستگاه پایین میآورد. قطعاتی که از این سفر استفاده می کنند صرفاً برای پرش از روی دستگاه هستند.
ساده ترین راه برای تعیین سفر مورد نیاز ترسیم نمودار چیدمان است. چیدمان نه تنها هر سفر را تعیین می کند، بلکه عناصر مهمی مانند تجهیزات، ستون های پشتیبانی و مناطق آزادسازی را نیز مشخص می کند.
